Wiosna Ludów
(fala zamieszek i manifestacji,które przetoczyły się przez Europę w latach 1848-1849)
|
|
|
23 lutego 1848 roku, przeciwko władzy wystąpiła uboga ludność miasta - robotnicy, rzemieślnicy, biedota miejska. Manifestujących swoje niezadowolenie zaatakowały posłuszne królowi oddziały wojska. Pod wpływem tych wydarzeń doszło do poważnych zmian w państwie:
21 czerwca 1848 roku w Paryżu rozpoczęło się tzw. powstanie czerwcowe. Jeszcze raz do walki o swoje prawa poderwali się robotnicy, widząc, że wywalczona przez nich w lutym zmiana władzy nie przyniosła im większych korzyści. W ciągu kilku dni walki pomiędzy ludnością miasta a wiernym rządowi wojskiem poległo tysiące ludzi. 15 tys. robotników trafiło do aresztu. Był to koniec walk rewolucyjnych we Francji. |
|
|
W marcu 1848 roku fala demonstracji ogarnęła Wiedeń i doprowadziła do ucieczki kanclerza Klemensa Metternicha. W kwietniu 1848 roku cesarz Ferdynand I, ogłosił konstytucję wprowadzającą podstawowe wolności polityczne i trójpodział władzy. Izba niższa parlamentu miała być obsadzana w drodze wyborów, jednak przy zachowaniu wysokiego cenzusu majątkowego i wykształcenia. Doprowadziło to do wybuchu kolejnych zamieszek 15 maja 1848 roku. Ich efektem były kolejne ustępstwa władzy:
W październiku po raz trzeci doszło do zbrojnych walk w Wiedniu. Jednym z tych, którzy dowodzili rewolucjonistami był Polak generał Józef Bem. Przyczyną zamieszek było wysłanie wojsk, które miały stłumić ruchy niepodległościowe na Węgrzech. Cesarz Ferdynand I musiał uciekać z Wiednia, ale jego armia wkrótce stłumiła powstanie. 2 grudnia 1848 roku został zmuszony do abdykacji, a jego miejsce zajął jego bratanek Franciszek Józef. Młody władca nikomu nic nie obiecywał, więc łatwiej było mu rozprawić się z rewolucjonistami niż jego poprzednikowi. Chociaż 4 marca 1849 roku Franciszek Józef nadał konstytucję, to wyraźnie było w niej zapisane, że to on jest źródłem władzy, a nie lud. Dawało mu to możliwość zmiany konstytucji w każdej chwili. Skorzystał z tego już dwa lata później. Kiedy nastroje rewolucyjne zgasły, całkowicie ją odwołał. |
![]() ![]() ![]() |
|
Na wieść o wypadkach wiedeńskich, w marcu 1848 roku Berlin także stał się areną starć ulicznych mieszkańców z oddziałami wojska. Król Fryderyk Wilhelm IV zapowiedział reformy i usunął z rządu reakcyjnych polityków. Siła i zasięg zamieszek skłoniły go do wydania słynnej odezwy do "kochanych berlińczyków" i publicznego uczczenia pamięci tych, którzy polegli podczas starć z wojskiem. W 1850 roku król nadał Prusom konstytucję:
|
![]() ![]() |
|
Bilans:
|
|
|
|